2برادر یکی بنام«ضیاء»و«تاج»درشهر بلخ زندگی میکردند.ضیاء بلندبالا وبذله گو، نکته سنج و خوش اخلاق که واعظ شهرهم بود.درعوض،برادرش تاج قدی بسیار کوتاه داشت، ولی ازعلم بالایی بهره میبرد،به گونه ای که ملقب به شیخ الاسلام بود.بهمین سبب به برادرش به دیده حقارت مینگریست.روزی ضیاء به مجلس برادرش تاج که پراز شخصیتهای بزرگ بودواردشد،ولی غرورعلمی تاج مانع ازآن شدکه به احترام برادرش بایستد.ازاین رو،نیمخیز شد،بسرعت نشست.ضیاء ،باکنایه ای،فی البداهه گفت:چون خیلی بلند قامتی،برای ثواب،کمی هم ازآن قامت سروت بدزد