صاحب دلى،براى اقامه نمازبه مسجدى رفت.نمازگزاران،همه او را شناختند؛پس،ازاو خواستندكه پس ازنماز،بر منبر رود وپندگويد.پذيرفت.نماز جماعت تمام شد.چشم ‏ها همه به سوى اوبود.مرد صاحبدل برخاست وبر پله نخست منبر نشست.بسم الله گفت وخداورسولش راستود.آنگاه خطاب به جماعت گفت: مردم!هر كس از شما كه مى ‏داند امروزتا شب خواهدزيست و نخواهد مرد،برخيزد!كسى برنخاست.گفت:حالا هر كس از شما كه خود راآماده مرگ كرده است،برخيزد!باز كسى برنخاست.گفت:شگفتا از شما كه به ماندن اطمينان نداريد؛اما براى رفتن نيز آماده نيستيد!